Dag 16 Het worden altijd meer km’s dan je denkt!

Een rustige dag naar Colmar, dachten we. 69-70 km. Zo begon het ook, eerst een eind lekker vlak langs een kanaal, toen een rustige weg door de natuur.
Helaas geen dorpjes, of dorpjes waar niks te halen was, dus pas na 42 km was er bij een “Tabac”-winkel gelegenheid om zwarte koffie en een orangina te kopen en buiten staand op te drinken. Een uur later geluncht bij een vroegere sluis die nu was omgebouwd tot een heel vernuftige energiecentrale. Op waterkracht dus.
Daarna kilometers lang door een enorm bosgebied en toen kwamen we in Rouffach, een mooie plaats met in het midden een grote kerk met twee grote torens, niet afgebouwd zo lijkt het. Het reisboek vertelt een leuk verhaal daarover: in 1106 woonde daar de keizer die buiten medeweten van zijn echtgenote een leuke maagd naar zijn kasteel wilde laten brengen, vanuit onkuise bedoelingen. De dames uit het dorp kregen dat in de gaten en waren woedend. Ze lieten hun mannen oprukken naar het kasteel. De keizer vluchtte snel en liet kostbare spullen achter, die werden geschonken aan de heilige maagd. Sinds die tijd hebben de vrouwen het recht om bij officiële gelegenheden vooraan te staan!
Op het terras moesten we eerst onze coronapas laten scannen, voordat we een drankje mochten bestellen! (Op de camping vanavond trouwens ook.)
In het dorp bezochten we ook nog even het ooievaarspark: een overdekte volière met 9 ooievaars. In het dorp zelf zagen we op verschillende plaatsen hoog op het dak zitten.
Daarna fietsen we door het wijngebied: wijnkelder en overal wijnhuizen. Als wijnliefhebber kijk ik daar met verlangen naar, maar de wetenschap dat je op de fiets moeilijk een doos wijn mee kunt nemen, deed me doorfietsen. Overigens ook het feit dat ze op diverse plaatsen flink aan het sproeien waren en dan is het niet prettig fietsen door de wijngaarden!
En daar opeens een pas geploegde akker, blijkbaar heel aantrekkelijk voor ooievaars, want ik telde er daar maar liefst 21! Prachtig gezicht!
We kwamen een supermarkt tegen, deden daar de inkopen voor het avondeten in de veronderstelling dat het niet ver meer was naar de camping. Helaas, nog 19 km! Hoe kan dat nu?

Dus kozen we toen voor de kortste weg, nog 9 km maar wel tijdens spitsuur dwars door de stad. En dat is juist het minst leuke van fietsen, als je dwars door het drukke verkeer in de uitlaatgassen door de stad moet.
Maar goed, we bereikten de camping en kregen een rustige plaats aan de rivier de Ill. Manus kookte een eenvoudige doch voedzame en smakelijke maaltijd en drinkt een lokaal biertje. Eind goed, al goed!

Huningue - Colmar, 86 km, 185 hm, max 40 km/hr