Dag 17 Ooievaars en horken

Zit je op de camping, gegeten en gedoucht, denk je nog even een drankje te kunnen halen, want er is een terras met bar op de camping. Blijkt dat om 21 uur gesloten! In het hoogseizoen! Dus gingen we maar vroeg naar bed.
Vanmorgen na het gebruikelijke sanitair-, ontbijt- en inpakgedeelte, gingen we weer op pad. In dit geval naar de binnenstad van Colmar. Daar hebben we wel een uur rondgekeken, prachtig! Bij de koffie/choco besloten we dat je wel een dag nodig hebt om alles te bekijken, dus gingen we weer verder. Eerst dwars door de stad om op de route te komen en toen door de wijnvelden en de Rijnvlakte verder. Mooi weer, goede fietspaden, fijn uitzicht op de bergen en al die kastelen die daar op staan. We lunchten op een schaduwrijke plekken én met uitzicht op kasteel Haut Koningsbourg dat we ongeveer 40 jaar geleden met familieleden al eens bezochten. Nu zagen we het dus vanuit beneden.
Weer verder kwamen we in Chatenois, waar we konden kiezen uit twee routes. Daar hadden we uiteraard een terrasje voornodig en toen kozen we voor de route via de Col du Donon. Linksaf, nog 12 km en toen waren we op de Camping Le Giessen. Druk maar toch een leuk plaatsje voor ons. De buren kwamen een bordje met stukjes watermeloen brengen, heel attent! Manus heeft alweer een maaltijd in elkaar gezet, dus helemaal tevreden.
Opmerkelijke dingen van vandaag:
- Ans en ik hebben maanden geleden een elektrische auto gekocht en die werd vandaag afgeleverd. Ik kreeg foto’s, filmpjes en de mededeling dat de nieuwe Kia prima bevalt!
- De Elzas is een ooievaarsgebied. Dat merkten we, we zagen eerst een veld met 13, een kilometer verder volger er 40-50 zwermend in de lucht en nog een paar kilometer verder nog eens 50 op een net omgeploegde akker!
- Ik las in de krant dat de plofkip in Nederland gaat verdwijnen. Goed nieuws. Maar de supermarkten kunnen een voorbeeld nemen aan hun Franse collega’s, hun aanbod van biologische en vegetarische producten is veel groter!
- Vandaag zag en hoorde ik drie raven. In Nederland nog nooit gezien.
- Horken bestaan nog steeds: we maakten twee keer mee dat een automobilist naast je komt rijden en dan keihard toetert omdat hij/zij vindt dat je niet genoeg rechts rijdt. In plaats van 100 meter eerder te toeteren, je schrikt je wezenloos!
- Ook horkerig vind ik: op de camping vroegen we de overbuurman in een vakantiehuisje of we onze powerbank bij hem mochten opladen. Hij deed al moeilijk: we hebben maar 4 stopcontacten en we moeten zelf ook opladen. Een half uur later bracht hij de powerbanks terug met de mededing: we moeten nu zelf opladen. Ik heb een stekker met 4 usb-uitgangen waarop je dus vier dingen tegelijk kunt opladen en bood hem die aan. Hij keer ernaar en zei nee, je kunt beter iemand anders vragen.... Wat een krent!

Misschien wel aardig om te vertellen hoe het zit met onze elektrische apparaten: we hebben allebei een smartphone. Daarnaast heb ik een
I-pad om deze stukje te kunnen typen, de IPhone gebruik ik om ze te kunnen verzenden en om campings en hotels op te zoeken en ernaar toe te navigeren. En dan de Mio- navigatie op het stuur. Drie apparaten die stroom nodig hebben. Ik heb daarvoor twee powerbanks waarmee ik het aardig red. Manus ook. Die powerbanks laden we op in het hotel of door op de camping vragen. Ook kan ik in theorie opladen door de powerbank aan te sluiten op het omvormkastje dat mede met behulp van technisch wonder Gerard op de fiets is gemonteerd. Helaas werkt dat ding niet goed: een hele dag opladen laat maar weinig effect zien..
De powerbanks liggen nu bij de receptie van de camping.

Colmar - Bassemberg, 52 km, 269 hm.