Dag 19 Vrijdag de dertiende
Door: Simon
Blijf op de hoogte en volg Simon
13 Augustus 2021 | Frankrijk, Virming
Vrijdag de 13e, dat was niet Manus’ dag vandaag. Het begon vanmorgen al. Ik was klaar, ging brood halen in het dorp en verwachtte dat Manus inmiddels ook klaar zou staan. Maar nee, hij was nog halverwege want hij was van alles kwijt. De hoes van het slaapmatje bleek per abuis in de slaapzak terecht te zijn gekomen, de fietssleutel was kwijt etc. We gingen dus later weg dan gedacht. Ik leverde alvast het pasje in bij de receptie, bleek de camping nog meer faciliteiten te hebben dan we al wisten!
Brood halen gaf inzicht hoe het werkt in een klein dorp in Frankrijk. Ik ging naar het gemeentehuis, La Mairie, en trof daar twee dames aan voor een flinke hoeveelheid brood, dat blijkbaar door de dorpelingen was besteld. Ik kreeg geen pain complet of iets dergelijks, want dat was allemaal gereserveerd. Maar ik mocht wel een baguette en twee croissantjes afnemen. Te midden van de dorpelingen die gezellig brood met een praatje combineerden.
We gingen eerst verder met de afdaling naar Fonquin, waar de koffie/choco al op ons stond te wachten. En toen onverwachte pittige hellingen voordat we bij een mooi pad kwamen dat door een enorm waterrijk gebied voerde. Helaas was het vrijdag de 13e zoals ik al zei, want we fietsen een hoge brug (zie foto) voorbij, ik fietste voorop zonder goed op te letten en werd een paar km verder gebeld door Manus die zei dat we de brug over hadden moeten gaan. Ik terug en toen samen de fietsen de brug op gehesen. Brug over ging goed, brug af moest via zo’n steil gootje, fiets vol in de remmen en tegenhouden. Mij lukte dat, maar toen ik omkeek zag ik dat Manus de fiets dwars op de trap had geparkeerd en helemaal klem zat. Samen lukte het om de fiets weer op het rechte spoor te zetten en veilig naar beneden te loodsen. Helaas bleek bij de lunch even later dat de yoghurt en de bananen behoorlijk in de knel waren gekomen.
Na het kanaal kwam een lange weg langs dorpjes en steeds op en neer. Zwoegen!
Redelijk uitgeput kwamen we op de camping, waar ze zeiden: we hebben geen tentplaatsen meer. We doen alleen maar aan huisjes en caravans. Ik zei: doe dan maar een huisje of caravan voor 1 nacht. Kon ook niet. Gelukkig streek de cheffin over haar hart en verstrekt ons een klein grasveldje achter de receptie, naast een heel grote butagas-tank en een stapel surfplanken. Het sanitair is 200 meter verderop. Maar we zijn blij en tevreden!
Brood halen gaf inzicht hoe het werkt in een klein dorp in Frankrijk. Ik ging naar het gemeentehuis, La Mairie, en trof daar twee dames aan voor een flinke hoeveelheid brood, dat blijkbaar door de dorpelingen was besteld. Ik kreeg geen pain complet of iets dergelijks, want dat was allemaal gereserveerd. Maar ik mocht wel een baguette en twee croissantjes afnemen. Te midden van de dorpelingen die gezellig brood met een praatje combineerden.
We gingen eerst verder met de afdaling naar Fonquin, waar de koffie/choco al op ons stond te wachten. En toen onverwachte pittige hellingen voordat we bij een mooi pad kwamen dat door een enorm waterrijk gebied voerde. Helaas was het vrijdag de 13e zoals ik al zei, want we fietsen een hoge brug (zie foto) voorbij, ik fietste voorop zonder goed op te letten en werd een paar km verder gebeld door Manus die zei dat we de brug over hadden moeten gaan. Ik terug en toen samen de fietsen de brug op gehesen. Brug over ging goed, brug af moest via zo’n steil gootje, fiets vol in de remmen en tegenhouden. Mij lukte dat, maar toen ik omkeek zag ik dat Manus de fiets dwars op de trap had geparkeerd en helemaal klem zat. Samen lukte het om de fiets weer op het rechte spoor te zetten en veilig naar beneden te loodsen. Helaas bleek bij de lunch even later dat de yoghurt en de bananen behoorlijk in de knel waren gekomen.
Na het kanaal kwam een lange weg langs dorpjes en steeds op en neer. Zwoegen!
Redelijk uitgeput kwamen we op de camping, waar ze zeiden: we hebben geen tentplaatsen meer. We doen alleen maar aan huisjes en caravans. Ik zei: doe dan maar een huisje of caravan voor 1 nacht. Kon ook niet. Gelukkig streek de cheffin over haar hart en verstrekt ons een klein grasveldje achter de receptie, naast een heel grote butagas-tank en een stapel surfplanken. Het sanitair is 200 meter verderop. Maar we zijn blij en tevreden!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
